تبلیغات اینترنتیclose
پیچک ( منصور خورشیدی )
پیچک ( منصور خورشیدی )
شعر و ادب پارسی




امتياز : | نظر شما : | لينك ثابت



نوشته شده در تاريخ دوشنبه 9 اسفند 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

دلتای واژه ها 
**
طلوع سبز بنفشه 
با طعم واژه های سرخ 
دلتای روشنی از طول
روی برج بلند دل 
بنا می سازد 
آن گاه 
وسوسه های صدا 
بر خاسته از تن خسته 
کنار کتیبه ها 
در چشم های فراغت 
رشد میکند 
تا فرصت دیدن 
همدم کتیبه های کهنه شود

منصور خورشیدی 
***


در نگاه تو ماه 
در بلندای آبی 
برکت ازطول نور 
اگر چه دور 
در هوای چشم می افتد 
عصر صدای تو 
روی دوایر لرزان
فکر مرا در 
فاصله دو پلک 
سراسیمه پر می دهد 
در سایه های سرو 
وسامان می گیرد 
صدای تو
که از حاشیه مهتاب 
به ضیافت آب می رود


منصور خورشیدی 
***

هوش نهان 
همسایه فکر های جوان 
در فرصت سریع وقت های عازم 
لذت از من و 
تازیانه از پشت پیکر 
طلب میکند 
تا بامداد دوباره 
پرتاب تمنا
بوسه بر اندام ماه 
بنشاند 
از هزار رگ آسمان 
تا بهاران مجهول 
دوباره رشد کند 
میان خطوط در هم تازیانه ها

 

منصور خورشیدی

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 69

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 3 اسفند 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

دیوانه عشق را
عصر سیاه زمستان
وقتی تمام خیابان
با اوست
به دوست می دهد!
نیمرخ
به سایه ی ماه دارد
این مرد رایگان
با آسمان خالی از ستاره
که سراسیمه می رود
پشت پرسه های مدام.

منصور خورشیدی
مجموعه شعر : "از فکر های باتو "
**

 

چه موهبتی دارد دل
که در هوای دریا می تپد 
هوای دل دریا گوهر یگانه 
ماه
در دل صدف به صف می نشیند 
شن های ساحلی بویی
از صف صد فهای بسیار می گیرد 
کنار بخت نشسته بر تخت ساحل
دل طلب آب میکند

 منصور خورشیدی

**

ماه و منظر زیبایش 
وقتی زمین روی سکونت خود چرخ می خورد 
دوباره می چرخد تا از حاشیه ماه
تمام تازگیش را میان جان جابجا کند 
ریشه در نفس ماه دارد این نگاه 
که می روید 
کنار منظر زیبا

 منصور خورشیدی

**

سطح سپید سینه
سیاه از حرف می شود
معانیِ درهم
عمق سیاه را
از طول سینه بالا می رود!
آن گاه
سطح سیاه
حادثه در حرف را
در حاشیه ی سینه
سپید می گذارد


منصور خورشیدی

 

 

رفتار ها : اشعارو خوانش منصور خورشیدی، خواننده علی زند وکیلی



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 53

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 2 اسفند 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

به اعماق کودکی رفتم

**

مشتاق اندکی پَر
برای پروازم
جنب جوانه هایی که
آرامش زمستان را
به موسیقی دلپذیر آب می سپارند


رگبار مضاعف احساس
معمای هستی را
برهنه تر از عصب های بیدار
با نشانه های کوچک
روی مردمک می نشاند

وقتی که ماه منور
کنار نسترن های وحشی
نیلوفرانه قد می کشد
در خلوت هزار ستاره
به اعماق کودکی رفتم


آخر همین ماه
به تماشای پرنده ها بیایید
در خلوت تمام ثانیه ها
وقت شکفتن شبنم روی برگ

 


منصور خورشیدی

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 46

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 1 اسفند 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

حیرت از هزار زاویه
می بارد
مردمک روز 
تنگ در آفاق بسته 
قربانی تجلی تاریک می شود

**


هندسه بیابان 
فریاد عطش را در عابر بیدار میکند 
آنگاه افسانه رود 
با تبار باستانی اش 
آفتاب را در کویر می نشاند 
و دشت خلاصه مرگ میشود 

**

پیامبران پنهان آتش در حاشیه می اندازند 
عصیان باد 
اسطوره نگاه تو را 
در هم می ریزد 
انگاه  
اندکی از معرفت 
متن دشت را
نقطه ی دیدار می‌کند

**

به هیئت پروانه های مهاجر
خورشید شعر
از کدام سمت آسمان
می‌آید
تا یک ثانیه زیر سایه
آمد و رفت هجا را
در کتاب‌های کهنه 
پیدا کنم
کلماتی از جنس سفال
که لال درون خاک
خانه کرده‌اند
در جستجوی همیشه
کشف نام می کنم  
برای کلمات بی جان
در
آسمان جهان


منصور خورشیدی

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 44

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 1 اسفند 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

بانو ، صدای تو کوتاه 
روی زبان گل می‌رقصد
به خواب آب
نگاه کن
چه افت و خیز غریبی
درون پنجره جاریست

منصور خورشیدی 
**


لبخند نور
در بال نیلوفر
که می افتد
عمق نگاه تو
در خاک خانه می کند
و حضور یک کتیبه شکل می گیرد
با جنبش پنجره
در لحظه ای که تو
رسم آسمان می کنی


منصور خورشیدی

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 46

نوشته شده در تاريخ يکشنبه 1 اسفند 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

 

 
بهار کودکی آن  سالهای دور
با اسب های رمنده 
که یال در سیاهی شب می تکاند 
گفتگوی راه فرصت از پلکها می گرفت 
اینک با کاروان همراه 
و زخم گام ها 
فیض بزرگ دیدن 
جهت از  
جنبه های هیچ می گیرد 

 

منصور خورشیدی 
**

اندکی از بهانه های هوش
*
از ضلع سپید وقت
به آسمانِ ساده ی آن سو می رسی
وقتی فاصله های رسیدن را
اتفاق های پیاپی
پُر می کند

ترس در صدایم زیبا می نشیند
آن گاه که 
بر آستان تو ایستاده اَم
روی واژه ها ی افراشته
با تکه هایی از آب
و تکه هایی از آبی
و اندکی از بهانه های هوش


منصور خورشیدی 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 48

نوشته شده در تاريخ شنبه 30 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

وقتی ترس روی هوای مست مي‌رقصد
**
 می‌ترسم
باران ببارد و
پنج کودک نشسته
در آستانه‌ی در گاه
 هیبت هوا را
 با شانه‌های شکسته
 روی نقشه‌ی بی نام
امضا کنند

منصور خورشيدي
**

هنگامه‌ی هجوم پرنده ها در هوا

**

در پیچ و تاب آب 
جهان کودکی اَم
در انتهای نگاه تو 
خلاصه می نشیند 
وقتی مستانه از میان نور 
عبور می کنی


منصور خورشيدي
**

حیرت از هزار زاویه
می بارد
مردمک روز 
تنگ در آفاق بسته 
قربانی تجلی تاریک می شود

منصور خورشيدي
**

شیبه باران میشوی
با پرخش مدام عقربه ها
در هزار بعد بیداری
چهار سمت همین اتاق 
با کودکان نارس
که آرام چشم به جهان باز میکنند 


منصور خورشيدي
**

تمام نیت آدم ازبلندی برج سقوط می کند
در سطح ساده ی خاک 
 درست سمت راست پرنده ای 
با بالهای بسته 
در هوای پرواز 


منصور خورشيدي

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 59

نوشته شده در تاريخ شنبه 30 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

 

سرازیری تند آب
تبار سنگ های ساکن را
به صخره می کوبد
شکل طارمی های قدیمی
روی ستون های آراسته
در این روشنای تاریک
شفیع وقت می شوم
پُر از آفتاب
به نام تمام سنگ ها
در ادامه ی رود
راه به سمت دریا
باز می کنم

 

منصور خورشیدی

****

طعم ترانه ی تنهائی
در صدای گام های تو
منتشر می شود
در حوالی سرشار از
پنجره های بسته
وقتی خسته کنار پیکری می افتم
که تابش هزار آینه
در سکوت اندامش
سقوط می کند
روزی که باران
حضور آسمان را
زیر تصویر نرم ابرها
سیاه برابر نگاه می نشاند

 

منصور خورشیدی

****

جهنمی در جانب وقت
جنون خاک را آرام
میان طبیعت می ریزد
هفت شاخه یاس سپید
روی سیاه تابنده
محتاج دست هائی است
که سمت آفتاب
بالا می رود
اینک مشتاق چند شاخه
نیلوفر می مانم
که زبان آب را می فهمد


منصور خورشیدی

 

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -11, | بازديد : 48

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

 

امضای آب در جشن قطره ها 
**
رسم ظریف دیدن 
در سرعت نگاه
تکه های هوش را 
در جلوه های نام 
آرام می نشاند

**
عصر تمام تنهایی
پَرت می شود
در سایه های سرو 
تا از حاشیه ی مهتاب 
آرام به ضیافت آب می رود

**
این نقطه های مختصر 
تکه به تکه روی سنگ 
هوش وقت را
به نبض خسته ی باد 
می سپارد

**
هوای مضطرب آن سو 
طبیعت تن را 
به نور تند شقایق 
و حس رام علف ها 
ورق ورق می کرد 
**
سیمای درهم هوا 
عریان کنار لب
پندار پرده را 
در انحنای آه
نقش بر آب می کند

**
ماه پنهان در پلک‌ها
دانش هوا را رقم می‌زند 
روی بال پرنده‌ای 
که ترس در خیال فاصله 
همزاد نفس‌های تو می‌شود


منصور خورشیدی 
شعر های چاپ شده : در مطبوعات



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 95

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی


دلم به اندازه ی دنیا است 
تنگ نمی شود از گریز تو 
آهوی رمنده ی دشت های خون و جنون

منصور خورشیدی
**

چشم در میان آتش باز میشود
 یک گیاه را می بیند 
که به رخ سنگ نشسته است
 در پرورش گیاه گل 
در پیشانی خاک تاق می زند 
و آسمان را میان 
گلبر گ میگیرد 


منصور خورشیدی 
**
متبلورم از رسانه های باد و دود 
در جذبه های ی سحر و سحر 
از دید و دیده و دیدار 
در چشم تو 
وقتی جنون عارفانه ای معنا میشود 

 

منصور خورشیدی
**

از دانه به دانه
می روید
این ریشه در هوا
با ضرب کند عقربه
در بافت های تو در تو
باد هم
خسته به دیدار دانه
می آید
پیوند هسته ها در حوالی ریشه
چرخیده در نگاه و نفس
مثل کمانه
از زمین تا هوا
می روید از کنار دانه چشم
در فصل عقربه  

 

منصور خورشیدی

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 129

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

نصف النهار گیسو 
مشرقی ترین قطب زمین را 
دوتکه می کند

**
تا حسرت بهار 
در چشم های بیدار
رخنه می کند 
نامت سکوت آب را 
خواب می کند

**
در خیال گل
سقوط می‌کند
تنهایی عظیم برگ و
بهار خفته
در آغوش آسمان

**
نوری عظیم
از ضیافت ماه
تمام آبی را 
به رنگ نیلی دریا داد
و هیبت هوا 
سراسیمه درهم ریخت

**
تا از تو دور می افتم
پندار های دیوار
مرجان جان 
در عصر استخوان می ترکاند

** 
اینک که آسمان کوچک و 
ستاره ها بزرگ 
نام تو در ورق اولین 
از کتاب مقدس 
با روح سبز تماشا
از خواب سال ها
تطهیر می شود

**
تا نفس به شوکت باد و
بوسه روی نیمرخ ماه
می گذاری
دشت علف منتشر می شود
روی لبان حیرت 
هنگامه ای که فرزانگی
با حلقه های رنگ 
راه به کهکشان باز می کند

**
عمود روی سنگ 
خیمه می زند 
نسیم این سو
در فراسوی خاک
اینک که باران بی گمان
سبد سبد سرخی افق را
نثار گونه ها می کند

 


منصور خورشیدی



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 75

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

هنگامه‌ی هجوم پرنده ها در هوا

**

در پیچ و تاب آب 
جهان کودکی اَم
در انتهای نگاه تو 
خلاصه می نشیند 
وقتی مستانه از میان نور 
عبور می کنی

**
تبسم سایه
در صورت شبنم
شکل باران بی قرار
از بلندای باد می ریزد
روی ابر های سرنگون 
وارث ماندگار هوا 
در سیاهی راه
با تکه ای از تفکر ناگاه
کنار پرتگاه

**
با درخشش خورشید در نگاه 
جهان تا هنوز
در تصرف دستان تو
با طرحی از نام
حاشیه ی هفتمین آسمان

**
کدام سمت دشت 
شکاف بر می دارد
که عطر یاس های پیر 
روی اطلسی های سیاه 
می ریزد 
در این هنگامه های تماشا

 

منصور خورشیدی 
مجموعه شعر " آبی ناگهان"

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 95

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

 

اندوه کهنه ی کوهستان 
** 
شکل پرواز شد
آواز میان لب های تو
تا طول آشنایت
معنا شود
قانون پریدن
از زبان تو
شکل می گیرد
میان رفت و آمدِ
هجای بلند بال!

**
اندوه کهنه ی کوهستان
در لوح دیده
هم بلور و
هم خاکستر می ریزد
همیشه و هموار
آن گاه 
ورق، ورق
می نشیند
به دخمه ی خونین بوته ها
تا حسرت بنفشه
از ایوان دیده ها
بلند برخیزد!

 

 

منصور خورشیدی

 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 81

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

تاب ثانیه ها 
**
هوشیاری سپیده دمان
با فطرت پرنده ای 
تقدیر تن را 
میان پس لرزه های نور 
عبور می دهد
تا شاعر در تقاطع کلمات
سخت آسان با تاب ثانیه ها 
هم صدا شود
اینک که قطره های حیات
در سرخی رگان تو 
پرتاب می شود 
دل به تبسم ساده می سپاری
جنب نیلوفرانی که
با زمزمه ی آب 
از خواب بر خاسته اند

 

منصور خورشیدی



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 78

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 26 بهمن 1395 توسط سیدمجتبی محمدی

ضریب نفس ها میان دو نگاه 
تب و تاب دیدن را 
به نبض فاصله ها 
پیوند می زند 
نشانه ی کوتاه روی لب 
تبسم بلندی است 
که از پلک تو می ریزد
روی مدار تمنا 
اینک که باران این ماه 
جغرافیای چشم را 
تراز نامه ی راه می کند

**
آفتاب این فصل 
با زخم های عمیق 
در پشت پنجره 
شکل عقیق می درخشد 
واندکی نور 
در گیسوان ماه 
تنها تر از شکوه شقایق 
آویز می شود 
آن گاه صف به صف 
گرداب آب 
در گونه ی دشت 
اشتیاق تماشا را 
روی عصب های راه 
منتشر می کند

 


منصور خورشیدی 
دو شعر از  پروانه های پراکنده 



امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

موضوع : اشعار منصور خورشیدی -10, | بازديد : 84